Τα σκουπίδια θέλουν φαντασία...

Δεν ήθέλα να πάρω το μέρος κανενός... 

Αλλά δικαιωματικά θα πάρω το μέρος των εργαζομένων... Τρελαίνομαι όταν ακούω ότι η τρόικα θεωρεί τους μισθούς ανθρώπων, ως

"μισθολογικές απώλειες"... Τους έχουν δώσει τόσο θάρρος και εθνική κυριαρχία που με το δίκιο τους λένε ότι γουστάρουν απροκάλυπτα...

Θέλω όμως να κατηγορήσω και τις δύο πλευρές: 

Από τη μία πλευρά βάζω τους απεργούς. Έχουν όλα τα δίκια να διαμαρτύρονται. Τους κόβουν τους μισθούς, τους απολύουν και τους περιθωριοποιούν και ονομάζουν τα προς το ζην τους "μισθολογικές απώλειες".. (εμετός).

Αλλά δεν χρειάζεται και λίγη φαντασία..;

Βαμπίρ και καννίβαλοι..! Μια αλληγορία της πραγματικότητας...

Ένας γιατρός από το Ωνάσειο έρχεται για να δώσει γιατρειά στις απορίες, την ασάφεια και τον αποπροσανατολισμό που μας δημιουργούν τα Μ.Μ.Ε., τίτλος του άρθρου του:

Κοινωνικός αυτοματισμός και η μετεξέλιξη του σε κοινωνικό κανιβαλισμό.

Νεοφιλελευθερισμός και αντίλογος, υπάρχουν ακόμα βιώσιμες εναλλακτικές;

Ας πούμε ότι αυτή τη στιγμή έχουμε δύο επιλογές αυτή που μας δίνουν οι ηλιθίοι στον τόπο μας και ακόμα μία. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή επικρατεί ένας άκρατος νεοφιλελευθερισμός που ισοπεδώνει τα πάντα και όλοι βλέπουμε γύρω μας την κοινωνία να κατρακυλάει και να αποσαθρώνεται... Η ιστορία μας δείχνει την  συγκάλυψη των πραγματικών συνεπειών του νεοφιλελευθερισμού, ένα δόγμα το οποίο στην πράξη έχει αποτύχει