Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Ληστές τραπέζης

Κωνσταντίνος Πουλής
Το πιο ενδιαφέρον στις τραπεζικές διαφημίσεις δεν είναι τα επιτόκια: είναι η καπηλεία της ανθρώπινης τρυφερότητας. Ακούμε για τράπεζες που «σε σκέφτονται», «έχουν χρόνο για σένα», «είναι στο πλευρό σου», «σε ακούνε», «είναι δίπλα σου παντού και πάντα».
(Υπάρχει περιστασιακά και η συμμετρικά αντίθετη όψη: διαφήμιση στην οποία κάποιος που πέφτει από το αεροπλάνο, πριν να προσκρούσει στο έδαφος σκέφτεται ότι θα ήθελε να έχει αλλάξει τράπεζα.) Την τράπεζά του ο πελάτης την αγαπά, δεν τη διαλέγει σαν οδοντόβουρτσα. Υπάρχουν διαφημιστικές καμπάνιες τραπεζών που πόνταραν σε αυτή τη ρητορική της καταναλωτικής αγάπης, που είχε λανσάρει πετυχημένα η McDonalds. Αν δεν ήξερε κανείς περί τίνος πρόκειται, θα νόμιζε ότι μιλάμε για συνοικέσιο. Αυτό βέβαια το κάνει όλη η διαφήμιση, όχι μόνο οι τράπεζες.
Η διαφορά είναι ότι, αντίθετα με τις διαφημίσεις για οδοντόβουρτσες, στην περίπτωση των τραπεζών στην Αμερική, π.χ., μετά την κρίση των στεγαστικών δανείων, 250.000 άνθρωποι κάθε τρίμηνο έχαναν τα σπίτια τους. Στην Ελλάδα είχαμε διπλασιασμό των κατασχέσεων το 2011, παρά τις ρυθμίσεις. Η δουλειά των τιμημένων λειτουργών του μάρκετινγκ όμως είναι να διαφημίζουν αυτά τα προϊόντα δείχνοντας χαμογελαστά παιδάκια και χαρούμενα σκυλάκια, όχι βέβαια κατασχεμένα σπιτάκια. Διαφήμιση είναι.

Το υπόλοιπο εδώ: http://www.thepressproject.gr/article/24119/Listes-trapezis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...